Weblog

29-04-2012: Zonder de "echte" kleppers vanmorgen vanaf het Zaanse hoekje samen met Ron J als "A rijder" linksaf naar de start in Purmerland gereden niet wetende dat Jan B met Hildo afgesproken had om vanuit Oostzaan een koppelkoers te rijden. In Purmerland gestart met een mannetje of vijftien en tot Oosthuizen in gesloten formatie. Op de parallelweg richting het keerpunt ging de gaskraan geleidelijk open waarbij Martin Daas een aantal malen sneaky probeerde weg te komen. Dat dit niet lukte is geheel te danken aan Ron J die ons steeds weer naar Martin terug bracht. Richting Edam werd het tempo verder opgevoerd met als slachtoffers o.a. vrind Cees K en ook Bas de buurman van Erik de Toeteraar moest laten lopen. Het groepje wat uiteindelijk over bleef bestond uit Barend, Cor, Frans, Willem, Jan B, Paul & Martin D, Renzo en ondergetekende waarbij de sprint tussen Martin en Cor een foto finish opleverde. Na de koffie van hetzelfde laken een pak. Martin die op het dijkje naar Hobrede er alleen vandoor ging. En Ron J die het groepje wat gekozen had voor de "A route" weer terug probeerde te rijden naar Martin. Dat dit niet lukt lag niet aan Ron maar aan de volgers. We werden door Ron gewoon uit het wiel gereden. "We" waren Paul D, Jan B, Renzo en ondergetekende. Ron keek nog een keer achterom maar besloot toen maar alleen naar Martin te rijden wat ook lukte. En gevlogen waren ze die twee. We hebben ze pas weer terug gezien bij het uitblaaspunt in de Wijde Wormer. Klasse mannen !! Groet Jan Leegwater

6-05-2012: Er was vandaag sprake van een sterbezetting: Hans Schelvis, Martin Daas, Peter van Diepen, Jack Buddingh, Jan Beekhoven, Jan Leegwater, Renze Leegwater, Ron Janbroers, Hildo Kolen, Eric Boeren, Percy Schmidt, Robbie de Groot en: Hans Wierda!!. De meeste mannen onderscheidden zich door een gelaat, dat je meestal ziet bij mensen die ernstig ziek geweest zijn. Holle ogen, een lichaamsgewicht dat wegdwarrelen doet vrezen en een ribbenkast waarin je met gemak het volledige aantal ribben kunt zien op 50 meter afstand. Ik ben natuurlijk een beetje cynisch over hun lichamelijke gesteldheid, omdat ik vorige week in de Philippe Gilbert behoorlijk op mijn nummer gezet ben. De avond tevoren heb ik mijzelf met Jan Hoff middels de "JanRusMethode" voorbereid. Daarmee bedoel ik, dat wij ons bezatten aan Blauwe Kaas, begeleid door diverse Franse Rode Wijnen. Over de hoeveelheid geleegde flessen kan ik geen mededelingen meer doen. Maar dat ik de volgende ochtend over het stukje Eperheide-Aywaille (45 km) 90 km reed spreekt boekdelen. Alle gevoel voor aardrijkskundige verhoudingen was ik kwijt. Aan de start in Aywaille stond Eric Boeren met 2 kornuiten van vroeger. We gingen van start en reden richting het noorden. Makkie, dacht ik. Richting Nederland, dat moest een vlak ritje worden. Mijn stoute verwachtingen werden wreed gelogenstraft. Bij Luik kwamen we een paar puisten tegen, waarvan ik het bestaan niet kende, maar ook in de verste verten niet vermoed had. De Haut Folie, het Bois de Beyne, potenbrekers van 23% met een lengte van 2,5 km met een gemiddeld stijgingspercentage van zo'n 16 %. Kom daar maar eens om in Nederland. Na 30 kilometer had ik al ruim 1000 calorieën verbruikt en kreeg ik het gevoel zo'n 35 jaar geleden een totaal verkeerde keuze gemaakt te hebben met de aanschaf van een Koga Myata Gent's Racer. Rummie Kuppen was reëler geweest. Ik vroeg na een uurtje aan Peter van Diepen of ik mijn autosleuteltjes mocht hebben. Hij had zo'n handig opbergzakje. Ik verlangde opeens heftig naar mijn Eribelle (mijn caravan!). Peter weigerde en mompelde iets van: Rije, kreng! Na 90 kilometer was hij eindelijk bereid de sleutels aan mij te geven. De Muur van Huy en de Redoute konden me gestolen worden. Ik stak af, pikte onderweg 2 dolende wielrenners op die ook naar Aywaille moesten en gezamenlijk trachtten we zoveel mogelijk de hellingen te vermijden. Na 144 kilometer arriveerde ik in Aywaille. 19 Kilometer afgestoken en 6 hellingen vermeden. Een sterk staaltje van rendabel rijden. De rest van de week in Eperheide heb ik mij aangesloten bij het peloton, waarin ook mijn vrouw zit. Ik had het gevoel eindelijk op mijn niveau te zitten. 's Zondags daarop toch nog een Kerkploeg in Slenaken: Rien, Ron Smorenberg, Astrid, Robbie de Groot, Jack en Joan, aangevuld met de selectie van mijn vrouw. Ik probeerde de route zoveel en zo snel mogelijk naar het Onze Lieve Vrouwenplein in Maastricht te begeleiden. Dat lukte. Heerlijk gesnackt! En vandaag dus oogsten. Ik probeerde wat mee te rijden, draaide af en toe een beurtje mee en reed in de finale een gat dicht. Hans Schelvis won zowel heen als terug. Maar wat rijden die gasten hard! En dan bedoel ik Jack, Peter, Eric, Ron Janbroers, Hans Schelvis en Percy. Ben ik nou zo slecht of zijn zij nou zo goed? Wie missen jullie in het laatste rijtje? Ja, natuurlijk, Martin Daas. Hij reed de vorige keren zo dominant, dat hij de rest simpelweg uit het wiel reed. Dat zat er vandaag niet in. Hij voelde zich niet helemaal jopper, maar paste toch nog zonder twijfel in het rijtje van snelle mannen. Opvallend detail vandaag: Het terras was vergeven aan een filmploeg die een reclame voor Heineken opnam. Hans Wierda

09-05-2012: Woensdagavond. Vrienden? De vraag is, heb je vrienden in het peloton of mag je meerijden? Vanavond was er een grote opkomst bij het Herenhuis. Opvallend was Mike, hij had een prachtige nieuwe fiets, Agron 18, zeer exclusief uiterlijk,een waar juweeltje op prachtige carbon wielen, er ging echte goesting vanuit. Verder kwam Paul Daas in zeer strakke outfit aangereden. Zijn fietsdieet laat het resultaat zien wat hij nog onderstreepte met een poëtische voordracht. Met goed weer werd de rit gestart. Tot door Jisp ging het in een gesloten formatie. Op de dijk naar Neck vond Emiel het tijd om zich even van voren te melden wat voor mij een reden was om even een blokje “Force”te doen. Tot aan Neck doorgereden met de groep aan het wiel. Voor Neck vond ook Martin het wel eens tijd om de gaskraan open te draaien. De groep viel uiteen en Renzo probeerde nog het tempo te drukken door op het gemoed te werken, “ We zijn toch samen aan het rijden?” riep hij meermalen , dit leidde echter niet tot wachten op de achterblijvers. Wat hij zelf ook niet deed. Hij vervulde de rol van zijn vader. In de Beemster werd Martin weer achterhaald en er kwam een goed lopende trein op gang. Iedereen had daarvoor natuurlijk naar de ploegentijdrit in Italië gekeken en wist wat er van hem verwacht werd. Behalve Renzo die nog steeds op zijn vader wilde wachten.
Richting Beemsterringdijk werd het tempo nog extra opgevoerd. Maar helaas voor mij liep mij voorband af. Ik gaf aan dat ik lek was en stopte. De ploeg keek op. Stoppen we of rijden we door. Er was twijfel. Zijn er vrienden die stoppen of blijf je achter in de berm. Peter van Diepen kneep direct in de remmen. Na samen vorige week door de Ardennen en Limburg te hebben gefietst en pakweg 30 jaar vriendschap was genoeg om mij bij te staan. Ik hoorde nog wel een kreet van ene R Leegwater dat ze vooral moesten doorrijden. Hier herken je vrienden. Na gedepanneerd te zijn en ook alle achterblijvers vrolijk langs hebben zien komen vervolgden Peter en ik onze rit. Een koppeltijdrit was het plan geworden. Inhalen zouden we wellicht niemand. Tot voor Graft, of deRijp. Daar kwamen Emiel en Martin terugrijden. De groep was gestopt en er werd gewacht door Emiel, Martin, Jan B, Dirk en Paul. Hier herken je de ware vrienden. Het groepje Jan L met Cees etc. waren ook ingelopen. Maar wie ontbraker nog? Renzo L. koos ervoor om alleen vooruit te rijden. Vrienden? Sociaalrijden? Waar had Renzo het toch rond Purmerend over? Na het Noordeinde pikten we ook hem op met Mike en een onbekende grootheid. Ons vriendentreintje wasweer op de rails en denderde naar Krommenie. Heerlijk gereden zo met vrienden onder elkaar. Om nog wat extra kilometers te maken samen met Peter doorgereden naar Purmerend en zo een vriend thuis gebracht. Het was een fijne avond. Met vriendelijke fietsgroeten. Jack

13-05-2012: Vanmorgen bij het Zaansehoekje verrast door de aanwezigheid van vrind Cees. Die was toch vanmorgen vertrokken om samen met Noes circa 6 weken !!!!!! met hun sleurhut door Frankrijk te toeren. Wat bleek, de stekker van de caravan paste niet in de pas aangeschafte auto. Daar had Cees even niet naar gekeken. Vertrek verplaatst naar morgen.Cees en Noes prettige vakantie gewenst namens alle OKP ers. Vervolgens samen met de aanwezige“B rijders” besloot ik richting Purmerland te rijden waar ook o.a. Emiel en Renzo voor de B route kozen er van uitgaande dat er vandaag vanwege o.a. moederdag – trainen in Italy en de Rabo toer geen of weinig A rijders in Oostzaan zouden staan. Een mooi peletontje van een zo’n 20 renners bleven tot halverwege Edam bij elkaar waarbij het goede rijden van good old Roel en ook van Jan Doets opviel. Tot even voor Edam handhaafden deze senioren zich mooi bij de voorsten. In de sprint werd buurman Paul nipt geklopt door Cor. V.w.b. de terugweg kozen 10 renners voor de Hobrede route t.w. Nico – de vrind van Peter van D – Peter zelf – Jan B – Aart – Emiel – Renzo en ondergetekende, daarbij gegangmaakt door Cor en Robby. Op het dijkje naar Hobrede en op de Beemsterdijk probeerde Nico alleen weg te komen wat m.i. door het sterke rijden van Peter van D en Emiel werd verhinderd. Nadat Emiel in de Wijde Wormer voor de korte route richting Jisp koos (moederdag verplchtingen !!) was het zaak om op het viaduct vooral Nico in de smiezen te houden. Dit lukte. In gesloten formatie via de Zuiderweg naar de finale die eindigde in een fotofinish tussen Renzo en Jan B. Hierbij ook nog even een berichtje van het hondenfront: Zoals de meesten weten probeer ik samen met Vera als puppie pleeggezin een blindengeleidehond in wording groot te brengen. Onze 2e hond Orvid inmiddels 14 maanden oud is vorige week middels een stadswandeling in Haarlem “geslaagd” en gaat 29 mei naar school in Amstelveen. Na een opleiding van circa 6 maanden zal Orvid voor een periode van meestal 6 jaar de ogen zijn voor een blinde man of vrouw. Onze 1e hond Kloe’ is inmiddels alweer ½ jaar naar volle tevredenheid “aan het werk” bij een 30 jarige blinde vrouw in Leiden. Groeten Jan Leegwater

20-05-2012: Terugblik.'tWas zomaar een rommelige opeenvolging van gebeurtenissen deze zondagochtend van 20 mei. Voor zevenen werd ik al gewekt door het enorm geraas van de regen. Nog even omgedraaid en wat doe je dan? De buienradar bestuderen. 't Zo maar een buitje dat naar het noordwesten af dreef. Daarachter brede opklaringen. We hebben het geweten! Om half tien van huis vertrokken met een spatje regen. Bij het Zaans-Hoekje de buren Jan en Paul. Vrolijk keuvelend door de toenemende regen kwamen we op de Haal de vriend van Peter van Diepen tegen die niet al te vrolijk kijkend zich tegen de wind in een weg baande naar Oostzaan. Nog geroepen. Tegen dovemansoren. Ondertussen had Renzo zich bij ons aangesloten. Bij Purmerland aangekomen: NIEMAND! "Laten we terugrijden naar Oostzaan en die jongen oppikken" was het voorstel van Jan. Zo gezegd, zo gedaan. Tussen de groter wordende druppels door ontwaarden we een TGV aangevoerd door Percy met Jan Rus, Aart en eerder genoemde vriend van Peter als wagonnetjes er achteraan. Het tempo was iets te hoog voor sommigen van ons en gezien ons sociale gedrag was het wel op zijn plaats om te vragen het tempo enigszins gedrukt te houden zodat we langer bij elkaar konden blijven. De regen nam in intensiteit toe. Zo ook Percy's moordende tempo. Bij het viaduct in Purmerend reed ik naar voren om het tempo wat af te remmen. Dat lukte maar even. Jan Rus nam hard over. Ik keek om. De buren Jan en Paul reden op zo'n 20 meter. Ik nam weer over en hield gelijk de benen stil zodat ze weer aan konden sluiten. Jan Rus nam weer hard over met de woorden: "D'raf is d'raf, ik heb genoeg van dit gezeik". Weer omgekeken en het gat was groter geworden. "De Oostzaanse-Kerkploeg wacht op niemand" schoot het zondagochtendse motto me door het hoofd. En zo is het. Dan kan ik ook hard overnemen. Bij de volgende terugblik (Hobrede) bleek Jan Rus het slachtoffer van deze dadendrang. Vanaf Scharwoude hadden we eindelijk de wind in de rug. De regen was wat afgenomen en Percy zette het groot mes erop. Tot even voorbij Schardam waar hij merkte dat de lucht uit zijn achterband liep. We hebben op Percy gewacht en ondertussen het woensdagse stukje besproken waarover geconcludeerd werd dat het enigszins Bijbelse associaties opriep in de zin dat er misschien wel al te gemakkelijk met twee maten gemeten wordt. Ondertussen had Jan Rus, die de hele ronde reed, ons weer bereikt . Hij reed gelijk door. Percy had de band weer hard gekregen en verder maar weer. Bij Warder had hij weer een afloper. "We drinken wel twee bakkies en wachten op je in het café" riepen we hem nog na. We hebben hem niet meer gezien! Is het nog goed gekomen Percy?
Jan Rus kwam dus als eerste over de meet in Edam, gevolgd door Willem, Renzo, ondergetekende en Aart. Groot gepraat zoals te doen gebruikelijk bij het bakkie. "Een man is een man" werd opgetekend uit de mond van Jan Rus en Aart meldde dat de buienradar eigenlijk de 'buienraaier' moest heten. Nog steeds regende het toen we uit Edam vertrokken! "Laten we de korte route nemen. Genoeg is genoeg". Door Kwadijk, langs de woonboten, door Purmerend in de ganzenpas. Tot op het hoekje bij Mario's restaurant opeens een harde knal: Aart was te hard op zijn zadel teruggekomen bij de verkeersdrempel waarop de bout van zijn zadelpen spontaan afbrak. Weer gewacht totdat vriendelijk buurtbewoners in hun schuur gingen kijken voor een passend exemplaar zodat Aart zijn weg weer kon vervolgen. "Een bout is een bout" moet de man gedacht hebben. Jan Rus zijn oma zat thuis te wachten dus die vertrok alweer wat eerder. Weer in de achtervolging! Uiteindelijk heb ik hem nog ingehaald bij de kruising op de Zuiderweg en zodoende voorkomen dat hij de dubbel binnensleepte. Eric Boeren

20-05-2012: Vanmorgen zonder de Ardennen specialisten en ook zonder Jan B maar wel met Percy, Jan R, Aart, Erik de Toeteraar, Paul de buurman, de buurman van Peter v D, Willem A, Renzo en ondergetekende. Alles bij elkaar een mooi groepje. En achteraf klopte het positieve advies van de buienrader van buurman Paul helemaal. Het rustige ritje waarop ik hoopte werd het vandaag niet. Vooral de bebaarde Percy schudde vanaf het begin hevig aan de boom. Op de Beemsterdijk richting Oosthuizen liet buurman Paul lopen en kort daarna sloot ik bij hem aan. Even leek het er op dat de “kopgroep” op aangeven van Erik de Toeteraar op ons zou wachten maar Jan Rus belette dat met de historische woorden “Er af Is er af”. Dit werd door Erik en Renzo wel heel letterlijk uitgelegd, want kort daarna was ook Jan Rus eraf !! Daarna was het behelpen met twee lekke banden van Percy. Wie nu als eerste in Edam aankwam daarover waren de meningen verdeeld. Na de koffie waar ook Teun en Wim J aanwezig waren gingen we via de korte route huiswaarts. Nu was het vooral Renzo die een goede indruk maakte en nog voor Purmerend probeerde weg te rijden. Toch gingen we in gesloten formatie op Neck aan waar zich het volgende probleem openbaarde t.w. een zadelbreuk van Aart. Na enig overleg hebben we Aart achtergelaten bij een tweetal lokalen die zich technisch over Aart ontfermden. De heer J Rus van “Er af Is er af” was ondertussen op z’n Zoetemelks doorgereden wat voor Erik de Toeteraar het sein was om vol in de achtervolging te gaan met als resultaat op de hoogte van de Golfbaan “Er op en Er over”. Erik was vandaag de terechte winnaar zowel sociaal als ook qua inhoud. Groeten Jan Leegwater